Kumru’nun Tarihi


Cumhuriyet döneminde Kumru nahiye konumunu 1960 yılına kadar sürdürmüştür,bu tarihte de ilçe olmuştur.Fatsa’nın İlçe oluşu ile birlikte buraya bağlı bir nahiye iken 01 Nisan 1961 Tarihinde 7033 sayılı kanunda ilçe statüsüne kavuşmuştur.İlçenin isminin nereden geldiği konusunda çeşitli rivayetler bulunmasına rağmen,büyük çoğunluk Elekçe Deresi kenarında yerleşmesinden dolayı verilen Kumlu ismi zamanla halk arasında Kumru olarak anılmasından dolayı bu ismi aldığı konusunda fikir birliği içerindedirler.

İlçenin yüz ölçümü 35112 hektar olup yükseklik (merkez) 425 m dir. İklimi tipik Karadeniz iklimi,ortalama Sıçaklığı 18 C’dir. 150-200 kg ortalama yağış miktarı vardır. Canik dağları arasından geçen Elekçi deresi vadisinde yerleşmiştir.Arazinin büyük bir kısmı orman ve fındık ağaçlarıyla kaplıdır. İlçemiz Ordu Merkeze 70km,Fatsa’ya 33km’dir. Doğusu; Korgan,Batısı;Akkuş Kuzeyi; Fatsa ve Ünye, Güneyi; Niksar İlçesi ile çevrilidir.

Kumru’da Tarım Ve Hayvancılık


Toprakların %90 Fındık ağaçları ile kaplıdır.%5’i tarıma elverişli olan ilçemizde toprağa dayalı tarım yok denecek kadar azdır. Halk kendisi kışlık ihtiyaçlarını mısır, patates ve lahana yetiştirerek karşılar.Halkın büyük çoğunluğu geçimin fındık mahsulü, inşaat işçiliği veya başka yollarla temin etmektedir. Kumru ve köylerinde çayır ve mera alanları azdır. Yayla kesimlerinde çayır ve mera alanlarına biraz olsun rastlamak mümkündür. 1950’li yıllarda hayvancılık bugünkünden iki-üç kat fazla iken, fındığın hüküm sürmesiyle hayvancılık çok gerilemiştir. Bu gün Kumruda en çok büyükbaş ve küçükbaş hayvancılık yapılmaktadır. Bunun yanında arıcılık ve kümes hayvancılığı da yapılmaktadır.